น้ำมันปาล์มคืออะไร? แล้วน้ำมันปาล์มมีปัญหาอะไรบ้าง?

วันที่: 19 เมษายน 2018 / ข่าวในแวดวงอุตสาหกรรม / แชทออนไลน์ ทิ้งข้อความไว้

กลุ่มผลมะพร้าว

น้ำมันปาล์มคืออะไร?
น้ำมันปาล์มเป็นน้ำมันพืชที่สามารถรับประทานได้ ซึ่งมีไขมันอิ่มตัวในปริมาณสูง และไม่มีไขมันทรานส์เลย
ต้นปาล์มน้ำมัน (Elaeis guineensis) เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาตะวันตก และได้ถูกนำเข้ามาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ต้นปาล์มน้ำมันเจริญเติบโตได้ดีในเขตร้อนที่มีความชื้นสูง และจะให้ผลผลิตที่มากเมื่อปลูกในระยะทาง 10 องศาเหนือหรือใต้เส้นศูนย์สูตร
ผลมะพร้าวจะเติบโตเป็นช่อที่หนาแน่น มีน้ำหนักตั้งแต่ 10 กิโลกรัมขึ้นไป และในช่อหนึ่งจะมีผลมะพร้าวมากกว่าหนึ่งพันผล ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับลูกพลัมขนาดเล็ก ต้นมะพร้าวชนิดนี้จะให้น้ำมันสองชนิด น้ำมันปาล์มได้มาจากเนื้อผลของต้นปาล์ม ส่วนน้ำมันเมล็ดปาล์มนั้นผลิตขึ้นโดยการสกัดน้ำมันออกมาจากเมล็ดปาล์มภายใน
ต้นปาล์มน้ำมันแต่ละต้นจำเป็นต้องมีพื้นที่โล่งรอบๆ โคนต้นขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3 เมตร เพื่อให้ต้นสามารถเจริญเติบโตได้อย่างเต็มที่ ปาล์มน้ำมันเป็นพืชเศรษฐกิจที่ให้ผลผลิตสูงมาก โดยสามารถผลิตน้ำมันได้ในปริมาณมากจากพื้นที่เพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับน้ำมันพืชชนิดอื่นๆ ที่มีอยู่ในปัจจุบัน ต้นปาล์มน้ำมันหนึ่งต้นจะให้ผลผลิตอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาถึง 30 ปี ซึ่งถือว่าเป็นพืชที่ให้ผลผลิตสูงและสามารถดำรงอยู่ได้อย่างยั่งยืน
น้ำมันปาล์มถูกนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์ประมาณ 50% ที่ผู้บริโภคซื้อและใช้ในชีวิตประจำวัน น้ำมันปาล์มและผลิตภัณฑ์ที่ได้จากน้ำมันปาล์ม ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าส่วนประกอบต่างๆ ของน้ำมันปาล์ม ถูกนำไปใช้ในการผลิตอาหารที่บรรจุสำเร็จรูป เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม สบู่ และสินค้าสำหรับดูแลส่วนบุคคล วาสลีนจากใบปาล์มถูกนำมาใช้ในการผลิตเทียน
นอกจากนี้ น้ำมันปาล์มยังถูกนำไปใช้ในการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ และได้กลายเป็นทางเลือกของเชื้อเพลิงสีเขียวสำหรับยานพาหนะ การขนส่งทางทะเล และเครื่องบิน นอกจากนี้ ผลมะพร้าวยังถูกนำมาใช้เป็นอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยง โดยมีชื่อเรียกว่า “แครกเกอร์เมล็ดมะพร้าว” (Palm Kernel Cake หรือ PKC) ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ข้างเคียงจากการผลิตน้ำมันเมล็ดมะพร้าวอีกด้วย โปรตีนชนิด PKC ถือเป็นอาหารโปรตีนชั้นกลางที่ใช้สำหรับเลี้ยงวัวและสัตว์เลี้ยงอื่นๆ เพื่อให้มีน้ำหนักเพิ่มขึ้น

ปัญหาในการผลิตน้ำมันปาล์ม

น้ำมันปาล์มมีปัญหาอะไรกันแน่?
อินโดนีเซียกำลังประสบกับการตัดไม้ทำลายป่าในอัตราที่เร็วกว่าประเทศใดๆ ในโลก และสาเหตุทั้งหมดนี้มีความเกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์เพียงชนิดเดียว นั่นก็คือน้ำมันปาล์ม
พื้นที่ป่าฝนเขตร้อนและระบบนิเวศอื่นๆ ที่มีคุณค่าสำคัญต่อการอนุรักษ์จำนวนมากถูกทำลายเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับปลูกปาล์มน้ำมัน ซึ่งส่งผลให้ความหลากหลายทางชีวภาพของระบบนิเวศเหล่านั้นถูกทำลายไปโดยสิ้นเชิง พื้นที่เกษตรกรรมจำนวนมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งอยู่บนดินโคลนตะกอน ซึ่งก่อนหน้านี้ยังถูกปกคลุมด้วยป่าดินโคลนตะกอนอยู่ การนำดินอินทรีย์ที่อุดมไปด้วยคาร์บอนเหล่านี้ไปใช้สำหรับการปลูกพืช ก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปริมาณมหาศาล
วิธีที่ถูกที่สุดและรวดเร็วที่สุดในการเตรียมพื้นที่สำหรับปลูกพืชเศรษฐกิจก็คือการตัดไม้แล้วเผาทิ้งนั่นเอง เหตุไฟป่าในอินโดนีเซียก่อให้เกิดมลพิษที่รุนแรงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยควันพิษที่เกิดขึ้นนี้ได้ลอยไปยังเมืองต่างๆ ในมาเลเซียและสิงคโปร์ที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยไมล์
การทำลายป่าฝนเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับการปลูกพืชได้สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อชุมชนท้องถิ่น ทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ และยังเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอีกด้วย การแทนที่ป่าธรรมชาติด้วยไร่ปาล์มน้ำมันจะทำให้ความสามารถของพืชในการดูดซับและกักเก็บก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ลดลงอย่างมาก มีการประเมินว่าการตัดไม้ทำลายป่ามีส่วนทำให้เกิดภาวะโลกร้อนถึงร้อยละ 20
อินโดนีเซียและมาเลเซียรวมกันคิดเป็นประมาณ 87% ของการผลิตน้ำมันปาล์มทั่วโลก และความต้องการน้ำมันราคาถูกนี้ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตามข้อมูลขององค์กร WWF (World Wildlife Fund) ในประเทศอินโดนีเซียมีพื้นที่ที่ถูกทิ้งร้างประมาณ 20 ล้านเฮกตาร์ซึ่งสามารถนำมาใช้ปลูกปาล์มน้ำมันได้ อย่างไรก็ตาม บริษัทผู้ผลิตน้ำมันปาล์มหลายแห่งมีความเกี่ยวข้องกับบริษัทที่ทำธุรกิจการตัดไม้ด้วย ไม้มีค่ามาก ดังนั้นเมื่อพวกเขาทำลายป่าดิบ พวกเขาจึงได้รับเงินสองครั้ง ครั้งหนึ่งคือจากการขายไม้ และอีกครั้งหนึ่งคือจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากต้นปาล์มน้ำมัน
ปัญหาอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตปาล์มที่ไม่ได้รับการควบคุม ได้แก่ ปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน การตัดป่าเพื่อทำพื้นที่เพาะปลูก การยึดครองที่ดินอย่างผิดกฎหมาย การใช้แรงงานเด็ก และการรั่วไหลของสารเคมีเข้าสู่แหล่งน้ำ
ในช่วงระหว่างปี 2009 ถึง 2013 อินโดนีเซียมีพื้นที่ป่าธรรมชาติที่สูญเสียไปเฉลี่ยปีละ 917,000 เฮกตาร์ โดยมากกว่าครึ่งหนึ่งของพื้นที่เหล่านั้นอยู่นอกเขตที่ได้รับสิทธิ์ในการจัดการพื้นที่ป่า