อุตสาหกรรมน้ำมันปาล์มในประเทศมาเลเซีย

วันที่: 21 กรกฎาคม 2559 / ข่าวอุตสาหกรรม / สนทนาออนไลน์ ฝากข้อความ

ปัจจุบัน มาเลเซียเป็นผู้ส่งออกน้ำมันปาล์มรายใหญ่ที่สุดของโลก แม้ว่าจะเป็นผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่เป็นอันดับสองรองจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างอินโดนีเซียก็ตาม ด้วยสภาพอากาศแบบเขตร้อนชื้นและอุณหภูมิตั้งแต่ 24°C ถึง 32°C ตลอดทั้งปี ประกอบกับแสงแดดที่เพียงพอและปริมาณน้ำฝนที่กระจายอย่างสม่ำเสมอในแต่ละปีประมาณ 2,000 มม. ปัจจุบัน มาเลเซียเป็นถิ่นกำเนิดของปาล์มแอฟริกาตะวันตกที่นำเข้ามาในมาเลเซียเป็นครั้งแรก (หรือรู้จักกันในชื่อ มาลายา) เพื่อเป็นไม้ประดับในปี พ.ศ. 2418 การปลูกปาล์มน้ำมันเชิงพาณิชย์ไม่ได้เกิดขึ้นจนกระทั่ง พ.ศ. 2460 การขยายตัวอย่างรวดเร็วของปาล์มน้ำมันในทศวรรษที่ 1960 ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งเล็งเห็นถึงศักยภาพในการเป็นพืชเสริมยางพารา
ผลิตภัณฑ์ปาล์มหลักที่ส่งออกจนถึงปี 1970 คือน้ำมันปาล์มดิบ (CPO) ในเวลานั้นมีการใช้นโยบายภาษีและแรงจูงใจเพื่อส่งเสริมการส่งออกผลิตภัณฑ์ปาล์มสำเร็จรูป ความสำคัญของการค้าน้ำมันปาล์มต่อเศรษฐกิจมาเลเซียได้รับการยืนยันด้วยการก่อตั้งตลาดหลักทรัพย์กัวลาลัมเปอร์ (KLCE) เพื่อการกำหนดราคา การป้องกันความเสี่ยง และเผยแพร่ข้อมูลตลาดเพื่อลดความเสี่ยงด้านตลาดในการซื้อขายน้ำมันปาล์ม ปัจจุบัน Bursa Malaysia Derivatives Bhd. (BMD) เป็นผู้ดำเนินการแลกเปลี่ยนแต่เพียงผู้เดียวสำหรับตลาดฟิวเจอร์สและออปชั่นในมาเลเซีย และสัญญาซื้อขายล่วงหน้า CPO ก็เป็นสัญญาหลักของ BMD ที่เปิดตัวในปี 1980 โดย KLCE
การผลิตและการส่งออก
น้ำมันปาล์ม

ในปี 1920 มาเลเซียมีพื้นที่ใต้ฝ่ามือเพียง 400 เฮกตาร์ พื้นที่นี้เพิ่มขึ้นเป็น 0.6 ล้านเฮกตาร์ในปี 2518 และเพิ่มเป็น 5.0 ล้านเฮกตาร์ในปี 2554

ควบคู่ไปกับการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ปลูกปาล์ม การส่งออกน้ำมันปาล์มประจำปีของมาเลเซียเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 1.17 ล้านตัน (MMT) ในปี 2518 เป็น 18 ล้านเมตริกตันในปี 2554

น้ำมันปาล์มคิดเป็นร้อยละ 74.1 ของผลิตภัณฑ์ปาล์มที่ส่งออกในปี 2554 (รูปที่ 4) ประมาณ 19% ของการส่งออกน้ำมันปาล์มเป็น CPO และส่วนที่เหลือเป็นน้ำมันปาล์มแปรรูป