การผลิตทางการเกษตรในประเทศไนจีเรีย

วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2559/ ข่าวอุตสาหกรรม/ สนทนาออนไลน์ ฝากข้อความ

ไนจีเรียอยู่ระหว่างลองจิจูด 2° 49' ตะวันออก และ 14° 37' ตะวันออก และละติจูด 4° 16' เหนือ และ 13° 52' ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร
ภูมิอากาศเป็นแบบเขตร้อน โดยมีอุณหภูมิและความชื้นสูง รวมถึงเป็นฤดูฝนและแห้ง แม้ว่าทิศใต้และเหนือจะมีความแตกต่างกันก็ตาม ปริมาณฝนรวมลดลงจากชายฝั่งทางตอนเหนือ ภาคใต้ (ต่ำกว่าละติจูด 8°N) มีปริมาณน้ำฝนรายปีอยู่ระหว่าง 1,500 ถึง 4,000 มม. และทางเหนือสุดระหว่าง 500 ถึง 1,000 มม. ไนจีเรียมีพื้นที่ทั้งหมด 923,768 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็นมวลดิน 910,768 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ประมาณ 13,000 ตารางกิโลเมตรถูกปกคลุมด้วยน้ำ พื้นที่ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของไนจีเรียเหมาะสำหรับการทำฟาร์มและการเลี้ยงสัตว์ ในขณะที่ประมาณ 13 เปอร์เซ็นต์เป็นป่าและมีไม้มะฮอกกานี อิโรโกะ ไม้มะเกลือ และไม้อื่นๆ การกระจายการใช้ที่ดินในไนจีเรียสามารถจำแนกได้เป็น 31.29% ของพื้นที่เพาะปลูก, 2.96% ของพืชผลถาวร และ 65.75% ของพืชผลอื่น ๆ พื้นที่ชลประทานครอบคลุม 2,330 ตารางกิโลเมตร ไนจีเรียยังคงเป็นสังคมเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ (Olaoye และ Rotimi, 2001) ประชากรประมาณร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมในระดับยังชีพ

เกษตรกรรมจ้างแรงงานเกือบครึ่งหนึ่งของประเทศ แต่คิดเป็นสัดส่วนเพียงเล็กน้อยของการส่งออกของประเทศและการผลิตอาหารไม่สามารถตอบสนองการเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็วของประเทศ (Olaoye, 2007) รัฐบาลได้พยายามที่จะกระตุ้นการผลิตทางการเกษตรด้วยมาตรการหลายประการ รวมถึงโครงการชลประทานขนาดใหญ่ และการขยายสินเชื่อให้กับเกษตรกร อย่างไรก็ตาม ภาคเกษตรกรรมประสบปัญหาการละเลยในช่วงที่น้ำมันเฟื่องฟูในทศวรรษ 1970 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไนจีเรียต้องเผชิญกับความยากจนข้นแค้นและความขาดแคลนอาหารขั้นพื้นฐาน ในอดีต รากเหง้าของวิกฤตในเศรษฐกิจไนจีเรียอยู่ที่การละเลยการเกษตร และการพึ่งพาเศรษฐกิจเชิงเดี่ยวที่อิงจากน้ำมันเพิ่มมากขึ้น ปัจจุบันภาคเกษตรกรรมมีสัดส่วนน้อยกว่า 5% ของ GDP ของไนจีเรีย (Olagbaju และ Falola, 1996) ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ การละเลยภาคเกษตรกรรมและการพึ่งพาไนจีเรียในระบบเศรษฐกิจที่ใช้น้ำมันดิบเป็นฐานวัฒนธรรมเชิงเดี่ยวไม่ได้ส่งผลดีต่อความเป็นอยู่ที่ดีของเศรษฐกิจไนจีเรีย